خار مریم ، دشمن هپاتیت

تنوع بالای اقلیمی كشور موجب رویش بیش از ۸ هزار گونه گیاهی شده است كه از این تعداد در حدود ۳ هزار گونه دارای تركیباتی با خواص دارویی   هستند.

با توجه به نیازهای جوامع بشری و وجود توانایی های بالقوه ، كثرت گونه ها و كاربردهای فراوانی كه گیاهان دارویی دارند ، پژوهش و تحقیق در این زمینه بسیار ضروری است ، مهمترین روشهای علمی در زمینه تحقیق و پژوهش گیاهان دارویی كاربرد بیوتكنولوژی و تكنیك های مهندسی ژنتیك در این زمینه است. در این راستا محققان موسسه تحقیقات بیوتكنولوژی كشاورزی با استفاده از روشهای بیوتكنولوژی موفق به دستیابی به فناوری تولید سیلیمارین به عنوان یكی از موثرترین داروهای گیاهی در درمان بیماری های كبدی از گیاه خار مریم شده اند. به این بهانه ما نیز با دكتر طاهره حسن لو، عضو هیات علمی موسسه تحقیقات بیوتكنولوژی كشاورزی،مجری این طرح به گفتگو نشسته ایم.

خار مریم از كدام تیره گیاهی محسوب می شود؟
گیاه خارمریم گیاهی یك یا دو ساله از تیره كاسنی است كه دانه های آن متابولیت های ثانویه و ارزش دارویی بالایی ، خصوصا در درمان بیماری های كبدی دارد. تركیبات اصلی آن مخلوطی از فلانولینگان هاست كه سیلیمارین نامیده می شود. در كشورهای مختلف فرآورده های فراوانی از عصاره حاصل از میوه های این گیاه عرضه شده است و این گیاه از پر مصرف ترین گیاهان دارویی در جهان به شمار می آید. چرا برای تولید سیلیمارین از خار مریم استفاده كرده اید؟
با توجه به وجود گیاهان دارویی فراوان در كشور و كاربردهای مختلف ازتركیبات حاصل از این گیاهان در دنیای پزشكی امروزه درصدد برآمدیم گیاهی را انتخاب كنیم كه دارای خواص دارویی گسترده بوده و ضمن رویش در ایران ، قابلیت كشت و تكثیر در شرایط آزمایشگاهی را داشته باشد.
در این خصوص گیاه خارمریم انتخاب شد كه در مناطق شمال ، غرب و جنوب غرب ایران رویش دارد و تاریخ درمانی آن به ۲ هزار سال پیش برمی گردد و از آن به عنوان یك داروی محافظت كننده كبد نام برده اند. حال با توجه به این خواص دارویی تصمیم گرفته شد با شرایط كشت بافت و سلول در آزمایشگاه سیلیمارین (ماده موثر این گیاه) از گیاه خارمریم استخراج شود.
لازم به ذكر است میزان تولید ماده موثر سیلیمارین در آزمایشگاه موسسه تحقیقات بیوتكنولوژی كشاورزی بالاتر از میانگین جهانی گزارش شده است. میانگین سیلیبین (مهمترین ماده تشكیل دهنده سیلیمارین) تولید شده در شرایط آزمایشگاهی بر اساس سایر گزارش ها ۰.۱ میلی گرم در گرم ماده خشك بوده است.
مقدار كل سیلیمارین تولید شده در شرایط آزمایشگاهی در این موسسه حدود ۰.۴۴ میلی گرم در گرم ماده خشك بوده كه بیش از نیمی از آن مربوط به ماده سیلیبین است. با طرحی كه هم اكنون در دست اجراست و با بررسی تاثیر سایر الیسیتورها (عوامل محرك) در آینده با افزایش تولید ماده مزبور روبه رو خواهیم شد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید